NU: dankbaar en nog actief

Wie ben ik ?  Mijn naam is Marja Hoogwegt.  Moeder van inmiddels drie volwassen kinderen bij wie alles niet van een leien dakje ging. Samen met mijn partner, heb ik veel ups en downs van het leven gedeeld. Inmiddels met pensioen zijn we dankbaar  nog steeds gezond te zijn en actief. Het is nu wel tijd om uit te kiezen wat we écht zien zitten, en we hoeven er niet rijk van te worden.
Eigenschappen: rustig, meelevend, in gewone gesprekken houd ik van speelsheid en ook van discussie; soms ben ik wat ongeduldig hoewel dat nu minder jegens anderen geldt. Ik trek graag met anderen op om iets te ondernemen, maar vind het ook fijn om alleen te zijn en wat te lezen of te tuinieren. Humor vind ik belangrijk, en ik ben erg blij als iemand me op dat spoor brengt.
Ik houd er ook erg van om te zien dat mensen van ‘beetje in de knoei’,waardoor dan ook, of ‘op zoek naar iets nieuws’  weer tot bloei komen en tegenslag weten te omzeilen of te beantwoorden.
Hobby’s : muziek, piano spelen, lezen, fietstochten, tennis, wandelen.

De hoofdlijn naar wandelcoaching

Na een studie ontwikkelingspsychologie was ik  tot 2000 als psycholoog werkzaam in dienst van :
onderzoek naar de sociale ontwikkeling van 4-10-jarigen, speciaal onderwijs, en dagbehandeling. In deze laatste setting verzorgde ik ook de individuele speltherapie in de spelkamer. Hier heb ik ervaren hoe behulpzaam het is om een situatie visueel uit te beelden en zo óók gevoel en verlangens uit te drukken. Er wordt dan meer wakker en er komt meer in beweging.
Dit ervaringsgewijs samen ontdekken via actief luisteren en het gebruik van ‘beelden’  kan ik nu ook weer doen bij het wandel-coachen  in de natuur, maar dan met volwassenen. Tussen spelkamer en natuurpark heb ik wel veel meer ervaring met mensen en arbeid opgedaan; daarover kun je hieronder meer lezen als je wilt.
Vanaf mei 2018 tot 19 oktober 2018 volgde ik 4 modules van de Tria© wandelcoach-opleiding, waarna ik het diploma ontving. Als lid van de Tria Community blijf ik graag in contact met collega-coaches. En net lid geworden van de beroepsvereniging Groene Zorg zie ik ook uit naar de uitwisseling met die collega’s.

lees meer

Werk-en levenservaring vanaf 1994

Vanaf 1994 kreeg ik steeds meer te maken met het begeleiden van of samenwerken met volwassenen.
Ik was een tijdje voorzitter van het wijkplatform, en wat langere tijd van het diaconaal beraad van mijn parochie. Door het bijstaan van mensen met een financiële hulpvraag, kreeg ik oog voor hun situatie en perspectief.
In de bedrijfsmatige setting van het CITO (2000–2013) verdiende ik als medewerker van de -nieuwe- klantenservice een stukje van de kost van ons gezin.
Samen met mijn collega’s zorgde ik voor het aanspreekpunt voor alle vragen vanuit het veld. Het CITO was een wereld vol controle, maar wel boeiender dan ik dacht. Toch koos ik ervoor om hier niet in op te gaan: ik pakte de lijn van vroeger,  het welzijn van mensen, liever op.  Hierbij speelde een rol dat ik lid was van een informele groep van ‘reisgenoten’, die met elkaar ervaringen en kennis deelden op het vlak van chi , o.a. via Reiki, sacred dance; verder enneagram, godsbeelden.

Vanaf 2005 naast het CITO
In 2005-2006 volgde ik het basisjaar Counseling en Coaching aan de Academie voor Counseling en Coaching. Hierbij hoorden een examen over de psychologische achtergronden, 10 maanden met allerlei praktijkoefeningen, schriftelijke verwerking en mondelinge feedback. Ook het volgen van workshops en counseling voor een eigen groeithema maakte deel ervan uit.
Ik heb de hier opgedane vaardigheden een aantal jaren ingezet als lid van de bezoekgroep van mijn parochie. Een eigen praktijk opzetten ? Ik dacht er wel over, maar het kwam er niet echt van.
Van 2011 tot eind 2015 was ik actief als begeleider en coördinator van een sociaal-actieve jongerengroep. Ik ben blij dat deze groep tot twee keer toe een nieuwe coördinator kreeg, en nog steeds bestaat.

Na het CITO
Vanaf 2013 heb ik met plezier en succes de volgende Master-modules gevolgd aan de Open Universiteit:  Levenslooppsychologie, Psychodiagnostiek, Positieve Psychologie, Coaching vanuit psychologisch perspectief,  en het maken van een paper over de stigmatisering van oudere werknemers aan de hand van wetenschappelijke artikelen die hierover verschenen. De studie bood boeiende stof met goede inzichten voor de praktijk. Ik kan er soms nog met plezier op teruggrijpen. Maar het was niet mijn weg om zelf ook empirisch onderzoek te gaan doen bij een groep volwassenen. Dus nu weer gewoon aan de slag,  en de TriA – opleiding gedaan (zie boven), een erg mooie aanvulling op al het rationele van zo’n psychologie-studie.

 [/expan